De indianen woonden in wat nu de Verenigde Staten heet, ze leefden al duizenden jaren in harmonie met de natuur. Nadat pioniers in navolging van Columbus Amerika hadden ontdekt, moesten de indianen met de Europeanen gaan samen leven. Om conflicten te voorkomen werd het land verdeeld in twee stukken. Het grensgebied tussen de indianen en de Europeanen heet de frontier. De blanken trokken steeds verder westwaarts om daar het onontgonnen land te cultiveren. Dat zagen ze als een opdracht van God. Hun doel was dan ook om de Amerikaanse beschaving over het hele continent te verspreiden. Deze voorbestemde rol noemden zij Manifest Destiny (voer je lotsbestemming uit).  

De grens verschoof dus ook steeds verder naar het westen. De indianen waren afhankelijk van de natuur, ze zagen het land als een geschenk van God. Men kon het volgens hen dan ook niet verkopen of bezitten. Zij vonden dat je dan ook wel de zee en de lucht kon verkopen. Voor de blanken was de grond juist erg belangrijk, daarom waren ze naar Amerika gekomen. Ze wilden steeds meer en meer land, hierdoor raakten de indianen steeds meer jacht en landbouwgrond kwijt. 

De Amerikaanse regering kwam met een oplossing voor dit probleem: De Indian Removal Act (verwijderingswet). Die wet bepaalde in 1830 dat de indianen ten westen van de Mississippi op ‘speciale’ stukken land moesten wonen. De plaats van deze reservaten werd door de regering bepaald. De eerste reservaten kwamen er in 1834 in de staat Oklahoma. De indianen werden gedwongen om naar de droge, onvruchtbare plekken te gaan. De reis die ze moesten maken om bij de reservaten te komen heet ‘The trail of tears’ (het pad der tranen). Vele indianen stierven op die reis. Toen ze eindelijk in de reservaten waren, werden zij zelfs daar niet met rust gelaten. De blanken perkten met allerlei nieuwe wetgeving het leef en bewegingsgebied van de diverse indiaanse stammen verder in.

Rond 1850 werd er goud gevonden in de Rocky Mountains. Heel veel Amerikanen zagen dat als een nieuwe reden om nog verder naar het westen te trekken. Vele mensen dachten zo snel en makkelijk rijk te worden. Nieuwe steden waar veel goudzoekers kwamen te wonen werden in een hoog tempo uit de grond gestampt. Er kwamen nieuwe spoorwegen die naar de plekken waar goed was gevonden leidden. Er was dan ook al snel geen plaats meer voor de Indianen.
De eerste ontmoeting tussen de Europeanen en de Indianen van Midden-Amerika vond waarschijnlijk plaats onder leiding van Columbus. De eerste ontmoeting verliep redelijk goed, ondanks de communicatiebeperktheden. De indianen dachten immers dat deze mannen goden waren. Ze gaven elkaar geschenken en behandelden elkaar als hun gelijke, al dachten de Europeanen dat zij beter waren. Als het alleen maar bij deze ontmoeting was gebleven dan waren er geen problemen geweest. Vanaf dat de Europeanen ontdekten dat het continent eigenlijk een goudmijn was ging het fout. Er kwamen meer en meer exploratietochten.
Sommige ontmoetingen leken op de eerste, alleen nu hadden de Europeanen meer belangstelling in het goud, maar de meeste ontmoetingen monden uit in gewelddadige slachtpartijen. In deze slachtpartijen kwamen vele indianen om. Dit kwam omdat de Europeanen betere wapens hadden en beter waren georganiseerd.

In de tweede helft van de negentiende eeuw begon men te koloniseren, Europese kolonisten begonnen met kleine handelsondernemingen. Er werden wat kleine koloniën opgezet in en rond Noord-Amerika, maar het bleef bij exploitatiekoloniën. Men wilde mijnen bouwen en de gevonden metalen (de hoop was natuurlijk goud) terugbrengen naar Europa. In 1865 werd een exploitatiekolonie opgezet door de Spanjaarden in wat nu Florida is, genaamd St. Augustine. De Britten volgden in 1607 met Jamestown Virginia. De kolonisten in Jamestown hadden niet eens de eerste winter overleefd als ze niet gevoed waren door de Indianen, maar desondanks benaderden de blanken hen zo grof dat er al snel veel gevechten ontstonden. Men hoopte in Jamestown zo snel mogelijk weer naar Europa terug te kunnen, dom besteedden de kolonisten alle aandacht aan het verbouwen van tabak (immens populair en dus winstgevend in Europa) n was er geen ruimte voor het verbouwen van voedsel.

Als de Europeanen toleranter waren geweest dan was er nu misschien wel een heel andere (wereld)geweest. We kunnen dan ook stellen dat de ontmoetingen tussen de indianen en de Europeanen grote gevolgen hebben gehad. Bij vele ontmoetingen werden de indianen opgejaagd, bedrogen, belaagd en zelfs uitgemoord. Als de Europeanen de indianen niet voor slavenarbeid hadden gebruikt waren er waarschijnlijk meer indianen overgebleven. Ook namen de Europeanen veel besmettelijke ziektes met zich mee die veel indianen niet kenden en waar ze dus aan dood gingen. Ook maakten de indianen kennis met alcohol, waardoor velen van hen na overmatig gebruik gestorven zijn.

De gevolgen voor de Europeanen zijn zeer duidelijk. Wij leven nu in een welvarend, rijk Europa dat in de geschiedenis door de kolonisatie zeer rijk is geworden. De Europeanen die in de loop van de geschiedenis in Amerika zijn gaan wonen zijn zeer patriottisch ingesteld. Vooral de inwoners van Noord-Amerika (de Verenigde Staten) dat zich tot de grootste militaire macht heeft ontwikkeld. Deze inwoners hebben nog ongeveer dezelfde oude Europese mentaliteit en hebben weinig tolerantie ten op zichte van de rest van de wereld als het gaat om de inperken van hun belangen. De Europeanen die in Zuid- of Midden-Amerika woonden hebben zich vermengd met de oorspronkelijke bevolking. De enkele keren dat de indianen zich hebben verzet, heeft hen meer ellende dan succes opgeleverd. De belangrijkste oorlogen zijn: De Blackhawk-Oorlog(1832) en King Philip’s War(1675-78).

http://www.biemolt.nl/indianen/

http://www.indianen.net/\

R.R. Palmer en J Colton, a history of the modern World (New York 1998).